Pojam "prednost kuće u karipskom pokeru" traži pogled na sto sa pet karata. Karipski poker je igra sa pet karata protiv dilera, bez blefa i bez protivnika za stolom. Iz klasičnog pokera preuzima jedino jačinu ruku, a sve ostalo rešavaju ante, kvalifikacija dilera i tabela isplata. Ko razume ta tri pojma, zna i gde igra najviše košta i kada je bolje odustati u toku ruke.
Ruke u karipskom pokeru rangiraju se kao u klasičnom pokeru: od najviše karte, para, dva para i tri iste, preko kente, boje i fula, do poker ruke, kenta boje i kraljevske boje. Što je ruka jača, poziv više plaća, obično od jedan prema jedan za par do sto prema jedan za kraljevsku boju. U mnogim salama najveća isplata ima gornju granicu, pa tabela na stolu govori više od opšteg spiska. Jaka ruka vredi mnogo samo kada se diler kvalifikuje.
Prednost kuće u karipskom pokeru je oko pet odsto antea, više nego u većini drugih stonih igara. Veći deo te prednosti potiče od kvalifikacije: kad diler nema kvalifikaciju, jaka ruka igrača naplaćuje samo ante, a poziv se vraća bez dobitka. Osnovna strategija je prosta: nastaviti sa parom ili jačom rukom, a odustati sa slabijom, uz nekoliko izuzetaka za asa i kralja. Ni tačna igra ne briše tu prednost.
Sa asom i kraljem ili boljom rukom. Ako diler nema kvalifikaciju, ante dobija jedan prema jedan, a poziv se vraća, i odatle potiče veći deo prednosti kuće.
Ne smeju, niti da ih razmenjuju, jer bi to promenilo izglede; svaka ruka igra se samostalno protiv dilera.
Sporedna opklada sa stalnim ulogom, najčešće vezana za progresivni džekpot, koja plaća jaku ruku igrača od boje naviše bez obzira na dilera.
Igrač stavlja ante, pa on i diler primaju po pet karata, a jedna karta dilera ostaje otvorena za sve za stolom.
Poziv je ulog dvostruko veći od antea; osnovna strategija kaže da se nastavlja sa parom ili jačom rukom, uz par izuzetaka kod asa i kralja.